سلام...

به اندازه ناخن انگشت کوچیکه پای چپم شرمنده ام چون قرار بود تا قبل از عید پست بدم ولی نشد...

اما فردا بیست و سوم اردیهشت ماه هستش.

فردا تولد کسی است که به قول سید ارش حسینی :"برای ما یگانه است و برای دنیای موسیقی جاودانه"

"سالروز بیست و ششمین ورق از دفتر پر رمز و راز زندگی یگانه ی موسیقی ایران مبارک" 

این روز رو به خودش و همه ی کسانی که به شکرانه حضورش خوشحالند ودوستش دارند تبریک میگم.

امیدوارم 120 ساله بشه و بتونیم تا اخرعمر قدردان تلاش هایش باشیم...

امسال به مناسبت تولد محسن خان یگانه اتفاقی افتاد که جا داره در ابتدا از فاطمه عزیزم مدیر وبلاگ

"استعداد تکرار نشدنی موسیقی پاپ " تشکر کنم و از همه ی دوستانی که در این طرح شرکت داشتند.

تندیسی که به محسن یگانه تقدیم شد هدیه ناقابلی بود به رسم یادبود از طرف جاست یگانه ایهای عزیز.

اما یه تشکرویژه هم میکنم ازسید ارش حسینی(مدیرجاست)که ما همیشه به خاطر زحماتش بهش مدیونیم.

به مناسبت این روز میخوام خاطره ی یگانه ای شدنم رو براتون بگم...

کلاس پنجم دبستان بودم که پدرم برام(ام پی 3)خرید.(ببخشید فونت انگلیسیم خرابه).

داد بودمش دست عموم تا برام روش اهنگ بریزه.تنها اهنگی که از اون اهنگ ها به دلم نشست رمیکس ترانه های محسن یگانه بود.اما اصل ماجرا اونجا نبود...

نوروز سال 89 بود.ششمین روز از عید بود.که تصمیم گرفتیم به همراه خانواده ی عمه ام به قشم سفر

 کنیم.همان شب اول پوستر های جشنواره نوروزی توجهم را جلب کرد.که عکسهایی از احسان خواجه

 امیری،محسن یگانه،گروه سون،قاسم افشار و..را در بر داشت. فردایه اون روز دختر عمه ام پیشنهاد

 کرد که به اون برنامه بریم و این در حالی بود که ما فکر میکردیم همه ی اینها در یک شب اجرا

 میشه.وقتی به بابایی جونم گفتم گفت:نه!!! ولی خوب دیگه من دردونه ی بابام هستم دیگه...(ایول اعتماد

به نفس).قبول کرد.دو سه ساعت قبل از اجرا تویه بازار بودیم که فهمیدیم بلههههههههه امشب کنسرت

محسن یگانه است... من زیاد خوشحال نشدم اما دختر عمه ام که عاشق البوم نفسهای بی هدف بود

 خوشحال شد. ما اون شب به اون کنسرت رفتیم و خیلی هم خوش گذشت.ومنم شدم عاشق محسن یگانه!

  بعد ها به بچه هایه جاست پیوستم و با محسن یگانه بیشتر اشنا شدم اما دور از همه ی اینها من به خاطر

 صداقت یگانه ی موسیقی پاپ ایران بهش علاقمند شدم... 

تا قرن دیگه که دوباره بیام نت خدافظ...